اسکرول بار

همه چیز در مورد جلسه پنجشنبه ناسا

علمی تکنولوژی نجوم

کانال تلگرامی وب سایت چند منظوره مبتکران

به کانال تلگرام سایت ما بپیوندید
همه چیز در مورد جلسه پنجشنبه ناسا
کشف سیاره فراخورشیدی مرموز و جالب‌توجهی در فاصله 111 سال نوری زمین
http://s6.picofile.com/file/8235847226/Edamehmatlab.gif
جزئیات کشف سیاره فراخورشیدی Kepler-90i با آنالیز داده‌های ناسا به کمک هوش مصنوعی

ناسا (NASA) در آخرین رویداد خود جزئیاتی جالب‌توجه در مورد کشف سیاره فراخورشیدی شگفت‌انگیزی به نام Kepler-90i به کمک هوش مصنوعی را منتشر کرد.

جزئیات دستاورد بزرگی که در چند روز گذشته، به عنوان خبر شوکه کننده ناسا از آن یاد شده بود، پس از مدتی انتظار در گردهمایی جدید این سازمان اعلام شد. بر اساس آخرین اطلاعات، ستاره معروف Kepler-90 که شبیه به خورشید بوده و در فاصله 2,545 سال نوری از زمین قرار دارد، میزبان یک سیاره فرا خورشیدی هشتم است که “Kepler-90i” نام‌گذاری شده است.

کشف سیاره فراخورشیدی Kepler-90i با آنالیز داده‌های ناسا به کمک هوش مصنوعی

منظومه Kepler-90

با کشف سیاره فراخورشیدی معرفی‌شده که به وسیله تلسکوپ فضایی کپلر و با تحلیل داده‌ها توسط فناوری هوش مصنوعی (AI) انجام شده، منظومه اطراف ستاره Kepler-90 شباهت زیادی به منظومه خورشیدی ما پیدا می‌کند. اطلاعات مربوط به کشف سیاره فراخورشیدی Kepler-90i نشان می‌دهند که این جرم آسمانی داغ و سنگی هر 14.4 روز یک‌بار به دور ستاره میزبانش می‌چرخد.

جزئیات استفاده AI از در کشف سیاره فراخورشیدی اخیر

اما شاید مهم‌ترین نکته در مورد کشف اخیر ناسا استفاده از تکنیکی به نام “Machine learning” باشد که توسط کمپانی گوگل پشتیبانی شده است؛ بر اساس این تکنیک، داده‌های ارسالی توسط فضاپیمای کپلر آژانس فضایی ناسا به کمک تکنولوژی هوش مصنوعی و فرآیندی که به کامپیوتر اجازه می‌دهد تا از رفتار خود اطلاعات جدیدی کسب کرده و به اصطلاح، با گذشت زمان مطالب جدید را یاد بگیرد، آنالیز شدند.

به زبان ساده‌تر می‌توان گفت که کامپیوترهای استفاده‌شده برای این دستاورد، از نمونه سیگنال‌های قبلی خاصی که در میان اطلاعات کپلر قرار گرفته بودند و به سیاره‌های فراخورشیدی مربوط می‌شدند، استفاده کرده و با بررسی اطلاعات جدید و جستجو برای چنین سیگنال‌هایی، وجود این جرم آسمانی تازه کشف‌شده را تایید کردند.

البته پیش از این هم از هوش مصنوعی برای تحلیل داده‌های ارسالی توسط فضاپیماها استفاده شد، اما به کار گیری شبکه عصبی مجازی وابسته به AI به آن صورتی که در دستاورد اخیر ناسا شاهد آن بودیم،‌ در نوع خود منحصر به فرد است.

از آنجایی که روش‌های پیشین برای تحلیل داده‌های ارسالی توسط چنین فضاپیماهایی تنها در شناسایی قوی‌ترین سیگنال‌های ممکن، کارایی داشتند، انتظار می‌رود که با کمک شبکه عصبی توسعه‌یافته جدید که به نوعی رفتار مغز انسان را تقلید می‌کند،‌ در آینده نزدیک شاهد کشف‌های بزرگ‌تر و گسترده‌تری در علم ستاره شناسی و کیهان شناسی باشیم.


کشف یک سیاره فراخورشیدی مرموز در فاصله 111 سال نوری از زمین

خبر کشف اتفاقی یک سیاره فراخورشیدی مرموز و شگفت‌انگیز با ابعادی در حد یک ابر زمین (Super Earth) ستاره شناسان و علاقمندان به علم نجوم را شگفت زده کرده است.

همانطور که می‌دانیم،‌ تعداد بی‌شماری منظومه و سامانه ستاره‌ای شبیه به منظومه خورشیدی ما در سراسر کیهان وجود دارد و کشف این سیاره فراخورشیدی جدید که اخیرا در صدر اخبار قرار گرفته، به سامانه‌ای به نام “K2-18” که دارای یک ستاره کوتوله قرمز بوده و چیزی در حدود 111 سال نوری از ما فاصله دارد، مربوط می‌شود.

وجود این منظومه که مدتی پیش رسما تایید شده بود به دلیل میزبانی یک سیاره فراخورشیدی به نام “K2-18b” معروف بود؛ اما بررسی‌های جدید نشان داد که جرم آسمانی موردنظر تنها سیاره این سیستم ستاره‌ای نیست.

جزئیات کشف سیاره فراخورشیدی مرموز سامانه K2-18

تیمی بین‌المللی از ستاره شناسان مدتی پیش در حال بررسی منظومه معرفی‌شده و سیاره جالب‌توجه آن به کمک یکی از تجهیزات رصدخانه جنوبی اروپا (ESO) به نام هارپس (HARPS) بودند که وجود یک سیاره فراخورشیدی دیگر توجه آن‌ها را به خود جلب کرد.

تیم دانشمندان که از موسسه‌های آموزشی و تحقیقاتی سراسر جهان گرد هم آمده بودند، به رهبری یکی از دانشجویان دکتری دانشگاه تورنتو به نام رایان کلوتیر (Ryan Cloutier)، در تلاش برای تعیین شرایط اتمسفری و جرم این سیاره تجهیزات خود را به سمت منظومه K2-18 گرفته بودند.

بررسی مجدد سیاره K2-18b که پس از کشف در سال 2015، امیدهایی در مورد امکان به وجود آمدن حیات بر روی آن مطرح شده بود، در کمال شگفتی علاوه بر فراهم آوردن اطلاعاتی در مورد این جرم آسمانی، وجود یک سیاره فراخورشیدی مرموز را در کنار جرم آسمانی اول تایید کرد.

کشف سیاره فراخورشیدی مرموز و جالب‌توجهی در فاصله 111 سال نوری زمین

به طور دقیق‌تر، اندازه‌گیری‌ها نشان داد که جرم K2-18b حدودا 8 برابر زمین بوده و از طریق مطابقت این عدد با چگالی سیاره، می‌توان تخمین زد که این جرم آسمانی یا اتمسفری گازی شبیه به زمین داشته و یا بر روی دریاهای آن لایه‌های ضخیم یخ قرار گرفته‌اند.

اما همانطور که اشاره شد، اندازه‌گیری‌های این سیاره منجر به کشف یک جرم آسمانی دیگر که “K2-18c” نام گرفته و شرایط جرمی و حجمی مشابهی با سیاره دیگر دارد، شد. ابعاد خاص K2-18c باعث شده تا دانشمندان برای توصیف آن از نام ابر زمین (Super Earth) استفاده کنند؛ ابر زمین به سیاره‌هایی خارج از منظومه خورشیدی ما گفته می‌شود که اندازه آن‌ها از کره زمین بزرگ‌تر بوده و در عین حال، کوچک‌تر از سیاره‌هایی مانند ارانوس هستند.

این ابر زمین تازه کشف‌شده، در مدت‌زمان 9 روز زمینی یک بار به دور ستاره میزبانش می‌چرخد و دلیل رصد نشدن آن توسط تلسکوپ‌ها در سال 2015، صفحه مداری بوده که K2-18c بر روی آن قرار گرفته است.

کورتیر در این رابطه می‌گوید که پس از تایید رسمی وجود یک سیاره دیگر در کنار K2-18b، اعضای تیم تحقیقاتی از چنین اکتشافی هیجان‌زده شدند و در عین حال که این جرم آسمانی به دلیل نزدیکی بیش از حد به ستاره خود، قابل سکونت نیست، وجود یک سیاره فراخورشیدی جدید در این سامانه باعث شگفتی و خوشحالی ستاره شناسان شده است.

امکان وجود حیات در سیاره K2-18b

هنوز توانایی سیاره K2-18b برای میزبانی حیات، موضوعی است که نیاز به تحقیقات و اندازه‌گیری‌های دقیق‌تر و گسترده‌تر داشته و انتظار می‌رود که به کارگیری تلسکوپ JWST ناسا برای بررسی این سیاره، پاسخ‌های قانع‌کننده‌تری برای سوالات ستاره شناسان فراهم کند.

در ادامه صحبت‌ها، کورتیر می‌گوید که بر اساس داده‌های موجود، امکان اظهارنظر دقیق در مورد اتمسفر سیاره موردبحث وجود ندارد و پس از انجام ماموریت تلسکوپ ناسا که برای سال 2019 برنامه‌ریزی‌ شده، مقالات روشن‌تری در این رابطه به چاپ خواهد رسید.

کشف سیاره فراخورشیدی مرموز و جالب‌توجهی در فاصله 111 سال نوری زمین

تلسکوپ پیشرفته JWST ناسا به صورت کلی برای انجام پروژه‌های مختلف به کار گرفته می‌شود و به دلیل درخواست‌های زیاد برای به خدمت گرفتن تجهیزات آن، تیمِ کورتیر برای رسیدن به پاسخ سوالات خود باید تا دو سال دیگر صبر کنند.

از طرف دیگر، کشف سیاره فراخورشیدی مرموز سامانه K2-18 نشان می‌دهد که قرار داشتن چنین جرم‌های آسمانی در اطراف ستاره‌های کوتوله بیشتر از آن چیزی که تصور می‌شد، اتفاق می‌افتد و همچنین، اتمسفر نسبتا ضخیم سیاره دیگر این منظومه، امکان کسب دانشی گسترده‌تر در مورد سیاره‌های فرا خورشیدی را فراهم می‌کند.


آیا سیارک امواموا دارای نشانه هایی از تکنولوژی بیگانگان است؟

دانشمندان در تلاش هستند که ضمن بررسی دقیق ماهیت سیارک امواموا (Oumuamua)، ارتباط و یا عدم ارتباط آن با تکنولوژی بیگانگان را مورد بررسی قرار دهند.

در هفته‌های گذشته، ورود اولین جسم بین ستاره‌ای به فضای داخلی منظومه شمسی خبرساز شد. به واقع از زمان دست‌یابی بشر به ابزارهای رصد و تماشای فضای بیرونی، این اولین بار است که یک مهمان ناخوانده به ناحیه داخلی منظومه شمسی راه پیدا می‌کند.

بر خلاف دنباله‌دارها، در اطراف این جسم فراخورشیدی هیچ اثری از گرد و غبار نیست. شکل ظاهری منحصر به فرد سیارک امواموا، به مانند یک استوانه طویل و بسیار عجیب است که طول آن به 400 متر می‌رسد. ویژگی‌های موجود در این سیارک بین ستاره‌ای، در هیچ یک از اجرام آسمانی دیگر دیده نشده و در نوع خود بسیار نادر است. پس از این اکتشاف، گروهی از دانشمندان با طرح ایده‌ای جاه‌طلبانه، به دنبال ارسال کاوشگر به سیارک امواموا بودند؛ چرا که با توجه به ماهیت کلی این سیارک، ویژگی‌های آن به کلی با تصورات ما متفاوت است.

آیا بیگانگان در حال جاسوسی از ما هستند؟!

سیارک امواموا

هیچ یک از اکتشافات اخیر در رابطه با علم نجوم، به اندازه کشف سیارک اموموا عجیب و غریب نبوده‌اند! ولی آیا ممکن است که این سیارک، فرستاده‌ای از سوی یک تمدن هوشمند فضایی برای جاسوسی از زمین و موجودات آن باشد؟ محققان با بهره‌گیری از تلسکوپ‌های پیشرفته رادیویی، در تلاش هستند که سیگنال‌‌های ارسالی از این سیارک عجیب را زیر نظر گرفته و این احتمال را با دقت بیشتری مورد بررسی قرار دهند. به بیان دیگر، با توجه به ویژگی‌های منحصر به فرد سیارک امواموا، شاید این سیارک به طور کامل هم طبیعی نباشد!

سیارک اومواموا اولین بار در تاریخ 19 اکتبر (27 مهر) به کمک تلسکوپ پن استارز (Pan STARRS) مشاهده شد. در این زمان، امواموا در نزدیک‌ترین فاصله خود نسبت به خورشید قرار داشت و رفته رفته سرعت خود را برای دست‌یابی به فضای بیرونی منظومه شمسی افزایش می‌داد. در این فاصله چند ماهه، دانشمندان حرکت مداری این سیارک را لحظه لحظه مورد بررسی قرار داده و اکنون دریافته‌اند که مسیر حرکت سیارک امواموا، به شکلی غیرقابل باور، دقت بسیار زیادی دارد!

سیارک امواموا با سرعت 315 کیلومتر بر ساعت خود، از دام گرانشی خورشید هم عبور کرد و به عنوان اولین بازدیدکننده موقت از منظومه شمسی لقب گرفت. این اکتشاف، در نوع خود بسیار جالب توجه و عجیب بود. ولی با مشاهده دقیق‌تر ویژگی‌های این جسم بین ستاره‌ای، پرسش‌های دیگری هم برای دانشمندان به وجود آمد که ماهیت سیارک امواموا را در هاله‌ای از ابهام قرار می‌داد.

بر طبق این تفکر، سیارک سیگاری شکل امواموا با طول 400 متری خود، بیشتر به یک کاوشگر بیگانه شباهت دارد! شکل و شمایل این جسم بین ستاره‌ای، آن را از برخورد با سایر اجرام و یا گرد و غبارهای کیهانی محافظت می‌کند. همین امر سبب شده که امواموا پس از طی چند صد میلیون‌ سال، سرانجام به منظومه شمسی راه پیدا کند.

بررسی سیارک امواموا به کمک تلسکوپ‌های رادیویی

سیارک امواموا

پروژه چند صد میلیون دلاری Breakthrough Listen که با تعیین اهدافی بلندپروازانه، صدها ستاره مختلف را برای جستجوی حیات بیگانه و نشانه‌های هوش فرازمینی مورد بررسی قرار می‌دهد، رادیو تلسکوپ گرین بنک (Green Bank Telescope) در ویرجینیای باختری در آمریکا را به تحقیق و بررسی بیشتر سیارک امواموا اختصاص داده است.

سیارک امواموا هم‌اکنون نزدیک به 300 میلیون کیلومتر از کره زمین فاصله گرفته و قرار است که با استفاده از رادیو تلسکوپ گرین بنک، طی یک دوره 10 ساعته و در باند رادیویی بین 1 الی 12 گیگاهرتز زیر نظر قرار گیرد. مقامات حاضر در Breakthrough Listen، در طی بیانیه‌ای اعلام کردند که تلسکوپ رادیویی مذکور قادر است با دقتی بسیار زیاد، سیگنال‌های منتشر شده را دریافت کند. بنابراین در صورتی که بیگانگان با ارسال سیارک امواموا، در تلاش برای برقراری ارتباط با زمینیان باشند، ما به خوبی قادر هستیم به صحبت‌های آنان گوش کنیم!

بنابراین، سرانجام شاید شانسی در انتظار ما باشد تا به پاسخی قطعی برای این پرسش دست پیدا کنیم: آیا ما در دنیا تنها هستیم؟ شاید ورود سیارک امواموا به فضای داخلی منظومه شمسی، به خودی خود این مسئله را نقض کرده باشد!

البته شاید سناریوی ترسناک دیگری نیز در انتظار بشریت باشد! به عنوان مثال، ممکن است که بیگانگان سیارک امواموا را به منظومه شمسی فرستاده‌اند تا از منابع موجود در سیارات آن مطلع شده و نامزدهای حیات در آن را شناسایی کنند!

با این وجود، دانشمندان نهایت تلاش خود را به کار بسته‌اند تا بیشترین اطلاعات ممکن را از این جسم بین ستاره‌ای کسب کنند؛ زیرا این اولین و شاید آخرین بار است که چنین پدیده عجیبی به فضای داخلی منظومه شمسی راه یافته و به زودی برای همیشه این فضا را ترک خواهد کرد.


ناسا با کمک هوش مصنوعی گوگل، از کشف منظومه ستاره ای کپلر-90 خبر داد!

تلسکوپ فضایی کپلر ناسا با کمک هوش مصنوعی گوگل، موفق به کشف منظومه ستاره ای کپلر-90 شد؛ منظومه‌ای که شباهت بسیاری به منظومه شمسی دارد!

همانطور که وعده داده شد، لحظاتی پیش کنفرانس آژانس فضایی ناسا در رابطه با اکتشاف جدید تلسکوپ فضایی کپلر منتشر شد. همزمان با اعلام زمان‌بندی این کنفرانس، شایعات و گمانه‌زنی‌ها پیرامون این رویداد قوت گرفت و تیتر اول رسانه‌های مختلف را به خود اختصاص داد.

آژانس فضایی ناسا، لحظاتی پیش از کشف منظومه ستاره ای کپلر-90 (Kepler-90) خبر داد؛ منظومه‌ای که تعداد سیارات آن با منظومه شمسی برابری می‌کند.

این اکتشاف جدید نشان می‌دهد که سامانه‌هایی مشابه با منظومه شمسی، ممکن است در هر نقطه دیگری از کیهان نیز وجود داشته باشند. ستاره کپلر-90 و سیستم خورشیدی مربوط به آن، تماما توسط تلسکوپ فضایی کپلر کشف شده‌اند و همکاری ناسا با سیستم هوش مصنوعی گوگل، 2 جهان جدید از این منظومه ستاره‌ای را معرفی می‌کند.

کپلر-90، نام ستاره‌ای از نوع G در فاصله 2545 سال نوری زمین است که در صورت فلکی اژدها (Draco) واقع شده و به عنوان جدیدترین اکتشاف تلسکوپ فضایی کپلر به شمار می‌رود. شیوه انجام کار بدین صورت است که تلسکوپ فضایی کپلر، داده‌های خود را به زمین ارسال و کامپیوتری مجهز به هوش مصنوعی، سیگنال‌های دریافتی را آنالیز می‌کند. طی این دستاورد، دو سیاره جدید در منظومه ستاره ای کپلر-90 کشف شد که ویژگی‌های آنان جالب توجه هستند.

منظومه ستاره ای کپلر-90

این نشان می‌دهد که آنالیز داده‌ها به کمک سیستم هوش مصنوعی، شانس اکتشاف سیارات فراخورشیدی با ویژگی‌های مناسب برای حیات را افزایش می‌دهد. تلسکوپ فضایی کپلر در طول فعالیت 4 سال اخیر خود، بیش از 35 هزار سیگنال احتمالی مربوط به سیارات فراخورشیدی را کشف کرده است؛ این رقم بسیار بیشتر از آن چیزی‌ست که بتوان آن را بدون استفاده از هوش مصنوعی مورد بررسی قرار داد. در همین راستا، پاول هرتز (Paul Hertz) به عنوان مدیر بخش اخترفیزیکدانان در مرکز ناسا اظهار کرد:

همانطور که انتظار می‌رفت، اکتشافات هیجان‌انگیزی در میان داده‌های ارسالی تلسکوپ فضایی کپلر به زمین ارسال شده است. امروز با استفاده از ابزاری مناسب (هوش مصنوعی)، می‌توان آن‌ها را با دقت بسیار بیشتری مورد تحلیل و بررسی قرار داد. این اکتشاف نشان می‌دهد که داده‌های ما، در آینده‌ همانند گنجینه‌ای گرانبها توسط سایر محققان مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

آندره وندربرگ (Andrew Vanderburg)، دانشمند فوق دکترای ستاره‌شناسی در ناسا در رابطه با این اکتشاف جدید اظهار کرد که در صورت عدم کشف سامانه دیگری همانند منظومه شمسی، به شدت غافل‌گیر می‌شد؛ چرا که احتمالا وجود چنین منظومه‌هایی در سایر نقاط کیهان امری رایج و معمولی خواهد بود. در واقع می‌توان گفت که این اکتشاف، احتمالا آخرین مورد از آن نخواهد بود و بر همین اساس، منظومه شمسی را نمی‌توان یک سامانه نادر در دنیا به شمار آورد.

منظومه ستاره ای کپلر-90

در واقع، سیستم ستاره ای کپلر-90 ممکن است سیارات بیشتری را در خود جای داده باشد که هنوز قادر به تشخیص آن نیستیم. با این حال، هنوز به طور دقیق مشخص نیست که کدام یک از این سیارات بزرگ‌تر هستند.

سیارات در منظومه ستاره ای کپلر-90 بسیار نزدیک به هم بوده و در عین حال کاملا هم پایدار هستند. به بیان دیگر، منظومه ستاره‌ ای کپلر-90 را می‌توان یک نسخه کوچک‌تر از منظومه شمسی به شمار آورد. در فضای داخلی این منظومه، سیارات کوچک‌تر و در فضای خارجی آن، سیاراتی بزرگ‌تر قرار گرفته‌اند؛ با این تفاوت که فواصل این سیاره‌ها بسیار نزدیک به هم است.

کپلر-90 احتمالا سامانه‌ای مناسب برای جستجوی حیات نیست. اما اکتشاف این منظومه 8 سیاره‌ای، شانس موفقیت در جستجوی حیات بیگانه را بر حسب تعداد خود افزایش می‌دهد؛ چرا که در پهنه گیتی، تعداد سیارات فراخورشیدی بسیار بیشتر از تصورات پیشین ما هستند.

سیاره کپلر-90 آی (Kepler-90i)، یک دنیای جالب توجه و بسیار داغ است که هر 14.4 روز یک بار در مدار ستاره خود گردش می‌کند. علاوه بر این، ستاره‌شناسان یک سیاره دیگر را نیز در مدار ستاره کپلر-80 (Kepler-80) کشف کرده‌اند.

منظومه ستاره ای کپلر-90

این سیارات درست همانند هزاران سیاره دیگر، با تماشای آسمان توسط تلسکوپ فضایی کپلر کشف شده‌اند. زمانی که سیارات از مقابل ستاره خوب عبور می‌کنند، بخشی از روشنایی ستاره افت می‌کند و همین امر دانشمندان را در شناخت سرعت و مشخصه‌های سیارات آنان یاری می‌کند.

بخش مهمی از این روند، به تشخیص الگوها بستگی دارد که تا پیش از این، توسط آنالیز دستی داده‌ها صورت می‌گرفت. اما یافته‌های جدید، حاصل همکاری ناسا و هوش مصنوعی گوگل هستند که با دقت بسیار بیشتری به تحلیل داده‌های جمع‌آوری شده می‌پردازد. این اولین بار است که شبکه‌های عصبی، برای کشف سیارات فراخورشیدی در داده‌های کپلر مورد استفاده قرار می‌گیرد.

دانشمندان امیدوارند که با استفاده از تکنولوژی مشابه با آن، بتوانند سایر مجموعه داده‌های کپلر یا سایر تلسکوپ‌ها را مورد بررسی قرار دهد. تلسکوپ فضایی کپلر در طی فعالیت چندین ساله خود، مجموعه‌ای از داده‌ها را به زمین مخابره کرده که بسیاری از آنان، حاوی اطلاعاتی بسیار مفید از سیارات احتمالی هستند.

منبع : وب سایت رسمی ناسا | www.Nasa.gov
منبع : وب سایت چند منظوره مبتکران | www.Mobtakeran1.ir


این رمزینه را با دوربین گوشیتان اسکن کنید و این مطلب را در موبایلتان مشاهده کنید

جهت دانلود نرم افزار بارکد و کیوآرکد خوان بر روی اینجا کلیک کیند

این رمزینه را با دوربین گوشیتان اسکن کنید و این مطلب را در موبایلتان ببینید .

کانال تلگرامی وب سایت چند منظوره مبتکران

به کانال تلگرام سایت ما بپیوندید

نظرات

  1. کانال تلگرامی وب سایت چند منظوره مبتکران

    به کانال تلگرام سایت ما بپیوندید

ارسال نظر

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.

کانال تلگرامی وب سایت چند منظوره مبتکران

به کانال تلگرام سایت ما بپیوندید

مطالب مرتبط

کانال تلگرامی وب سایت چند منظوره مبتکران

به کانال تلگرام سایت ما بپیوندید